KBS VERKLARING OOR DIE CRL-KOMMISSIE (Commission for the Promotion and Protection of the Rights of Cultural, Religious, and Linguistic Communities) SE PLANNE VIR GODSDIENSREGULERING IN SUID-AFRIKA
Amptelike skrywe van die AP Kerk aan die president insake die huidige inperkingmaatreëls.
Geagte mnr. President, Kabinetsministers, premiers, burgemeesters en
gemeenskapsleiers van Suid-Afrika.
Ons rig hierdie skrywe aan u namens ’n kerkverband wat 30 000 Christene verteenwoordig, maar ook, so glo ons, namens ’n groot groep ander kerke in ons land.
Gedurende hierdie krisistyd van die Covid-19 pandemie, het ons vir elkeen van u gebid en ons doen dit steeds. Ons bid dat die Here aan u wysheid sal gee in al u besluite – besluite wat daagliks geëvalueer en gerevalueer word namate nuwe inligting oor die virus en die reaksie daarop beskikbaar word. Dit is juis hierdie inkomende inligting wat dit al meer en meer duidelik maak dat die aanvanklike inligting wat die ramptoestand gemotiveer het, onvolledig was.
Ons waardeer die president se stelling in die persverklaring van 20 April 2020 in
verband met die uitdagings wat hy moes hanteer in die besluit om ’n nasionale
inperking in te stel en dat hy verkies het om eerder na die kant van versigtigheid oor
te hel. Omdat ons doel steeds is om dit te doen wat die beste vir die openbare
belang van die burgers is, is nuwe besluite en ’n koerswysiging nou noodsaaklik –
hoe gouer, hoe beter. Die blote opgradering van maatskaplike voorsiening om
huishoudings wat in armoede leef, te ondersteun, sal ongelukkig nie naastenby
voldoende wees nie.
As ons met die huidige toestand van totale inperking volhard, sal dinge volgens ons oortuiging waarskynlik baie versleg. Ons beleef nou die situasie waar dit al duideliker word dat die instel van verdere voorsorg (inperking) nadeliger gevolge sal hê as die siekte self. Die inligting oor die pandemie regverdig nie dat miljoene mense hulle werk verloor en besighede en veral kerke vir ’n onbepaalde tydperk gesluit word nie. Die president het talle nieregeringsorganisasies, godsdienstige groepe en gewone burgers wat geld gee en hulp aanbied om honger en behoeftiges te help, bedank, maar u inperkingsmaatreëls maak dit onmoontlik vir ons om hiermee voort te gaan. Hiermee verwys ons na baie boere en familiebesighede wat nie vir hulp uit die solidariteitsfonds kwalifiseer nie, selfs al dra hulle daartoe by. Dit is nou tyd om vir besigheid oop te maak, werk toe te gaan en veral om onbeskaamd terug te keer tot die openbare aanbidding van die drie-enige God deur die gemeenskap van die heiliges, alhoewel sommige voorkomende maatreëls steeds nodig mag wees.
Hoewel Covid-19 onder ons bestaan en meer as 3300 burgers al die siekte
opgedoen het, kan ons die baie groter skade wat aan ons samelewing aangerig
word deurdat inkomste vir die onderhouding van gesinne afgesny word, nie langer
ignoreer nie. In ons kerke kom min gevalle van die Koronavirus, hospitalisasie of
sterftes voor. Daarteenoor het ons talle mense wie se vermoë om hulle gesinne te
onderhou, grootliks skade ly weens die verlies aan inkomste en skade aan hulle
besighede. Vir ons sal die inperkingsmaatreëls die huidige stand van sake baie
vererger. Sonder om die feite waarmee u rekening moet hou, buite rekening te laat,
moedig ons u aan om baie mooi na te dink oor die geweldige skade wat deur die
volharding met ’n geslote ekonomie aangerig word. In ons gemeentes het ons reeds
die verlies aan lewensonderhoud, besighede wat hul deure moes sluit en die isolasie
van ons lidmate ervaar en dit is ’n geweldige verlies vir die welwese en welsyn van
die hele samelewing. Die skade sal net vererger as ons op die huidige koers van
imperking volhard en die ekonomie, ons huise en kerke gesluit hou. Vergun ons om
sonder skroom daarop te wys dat as daar ooit ’n noodsaaklike diens was, is dit die
openbare aanbidding deur die gemeenskap van die heiliges van die lewende God.
Hy is die belangrikste aspek in elke oorweging. Dit is nie vir ons nodig om u daaraan
te herinner dat gevaarlike (en waarskynlik onbeheerbare) sosiale onrus die
noodwendige gevolg van die huidige koers sal wees nie. Die plundering van
informele handelaars en drankwinkels is net die begin.
Ons is ook erg bedroef deur die blatante rassisme deur sommige
regeringsdepartemente wat verligting en hulp in die pandemie betref. Ons is voorts
baie verontrus oor die stygende gety van misdaad gedurende die inperking. Ons
beskou dit ook as ons roeping om daarop te wys dat daar baie meer onrus en
rampspoedige gevolge kan voorkom omdat gemeenskapsveiligheidsgroepe nie
toegelaat word om op te tree nie.
As kerke is ons baie besorg oor die lewens en gesondheid van ons lidmate asook ander in die gemeenskappe wat ons bedien. Veral omdat talle in ons kerke bejaardes of hoë-risiko gevalle vir Corvid-19 is. Hul gesondheid is egter nie die verantwoordelikheid van die staat alleen nie. Daardie persone en hul gesinne, predikante, leiers en dokters is die beste geposisioneer om vir hulself te besluit oor hoe hulle gedurende die verspreiding van die siekte moet leef. As hierdie ’n groot plaag, ’n direkte gesondheids- en lewensbedreiging vir al ons lidmate was, soos baie van ons aanvanklik gedink het dit was, sou ons met graagte gewillig wees om ons neer te lê by billike maatreëls om die verspreiding te voorkom – soos ons die afgelope maand gedoen het. Dit is egter nou duidelik dat die krisis nie op die vlak is soos dit aanvanklik beskou was nie. Al meer van ons kerke dui daagliks aan dat hulle nie bereid is om voort te gaan om die uiterste inperkingsmaatreëls na te kom nie. Ons begeerte is om gehoorsaam te wees aan die burgerlike owerheid. Ons moet egter ook doen wat God van ons verwag en wat die beste is vir ons mense en gemeenskappe en soos ons gewete ons voorskryf.
Ons erken dat die grondwetlike regte van vryheid van beweging, spraak, godsdiens
en assosiasie beperk mag word kragtens Afdeling 36 van die grondwet, maar sulke
“beperkings moet redelik en regverdigbaar wees in ’n oop en demokratiese
samelewing wat gebaseer is op menswaardigheid, gelykheid en vryheid”. As ons die
aard van hierdie regte in aanmerking neem; die belangrikheid van die beperkinge,
die aard en omvang daarvan, asook die verhouding tussen die beperkings en hul
doel en minder beperkende maniere om die doel te bereik, blyk dit dat ons as
kerkleiers nou die morele verpligting het om ons aanvanklike steun vir die huidige
inperkingsmaatreëls in die lig van die jongste feite oor die pandemie te heroorweeg.
Meer nog, ons het nie net hierdie regte omdat die grondwet dit vergun nie, maar
omdat dit van God self af kom. Ons glo dat die tyd ryp is vir ons leiers om af te sien
van die ekstreme inperkingsmaatreëls.
Tot dusver was die reaksie in die kerk een van verootmoediging en sondebelydenis
– die sondes van die kerk en die sonde van ons burgers en regering. Met hierdie
brief nooi ons die regering om hulle asseblief by ons in verootmoediging voor die
Here Jesus Christus aan te sluit. Ons pleit om die genade en barmhartigheid van
God, sodat Hy aan ons verlossing en wysheid vir die toekoms sal gee. Die dood is ’n
vyand, die laaste vyand wat deur die heerskappy van Christus vernietig is. Ons bely
dit met ons hele hart en hoewel ons die dood verag, vrees ons nie die dood nie, want
vir ons is die lewe Christus en die sterwe wins. Mag God opregte berou in ons
bewerk en wanneer ons ons sondes erken en bely, glo ons dat Hy ons genadig sal
wees en ons land sal herstel.
English translation: Formal statement to the president regarding the current lockdown regulations.
Dear Mr. President, Cabinet Ministers, Premiers,
Mayors, and Community Leaders of South Africa,
We are writing to you on behalf of a church
denomination representing 30 000 Christians and also, so we believe, on
behalf of a host of other churches in our country as well.
During this time of crisis of the Covid-19 pandemic we
have been praying for each of you and continue to do so. We pray that the Lord
may grant you wisdom in all of your decisions – decisions that must be
evaluated and re-evaluated every day as new information about the virus informs
our reactions to it. It is exactly this unfolding information that makes it
more and more apparent that the initial information that motivated the state of
disaster was incomplete.
We appreciate the president’s statement in the press
release of 20 April 2020 regarding the challenges he faced in the decision to
impose a nationwide lockdown and that he chose to err on the side of caution.
Because our goal is still to do what is best for the public good of the
citizens, new decisions and a change of course must now be made, sooner rather
than later. To scale up welfare provision to aid households living below the
poverty line, will unfortunately not even closely be enough.
If we continue on the current course of action of
extreme lockdown, things may get much worse, as we fear they most certainly
will. We are now in a situation where it becomes clearer and clearer that any
further imposed cure (lockdown) will prove to be worse than the disease. The
data on the pandemic do not justify putting millions of people out of work and
locking down businesses and even more important, churches, for the indefinite
future. The president thanked the many NGO’s, religious groups and ordinary
citizens who are donating money and volunteering to help feed the hungry and
destitute, but your lockdown regulations makes it impossible for us to continue
with this. In this we are referring to a lot of our farmers and family
businesses that does not qualify for help from the solidarity fund, even while
contributing to it. It is now time to open up for business, return to work and
especially to unashamedly return to the public and corporate worship of the
Triune God, even though some precautionary measures might still be necessary.
While Covid-19 is among us and 3300 citizens have
contracted the disease, we cannot further ignore the much larger damage to our
society that is done by cutting off the means of supporting the lives of
families. In our churches, we have few Coronavirus cases, hospitalizations or
deaths. However, we have many people whose ability to support their families
has been greatly damaged through the loss of wages and damage to their
businesses. For us, the lockdown regulations will worsen this state of affairs
quite seriously. Without ignoring the facts that you have to deal with, we
encourage you to more carefully consider the immense damage that will be caused
by continuing this current path of a closed economy. In our congregations we
already have experienced the loss of livelihoods, closed businesses, and the
isolation of our congregants, and it is a tremendous loss to the health and
well-being of our whole society. This damage will only worsen the longer we
stay on the current course of lockdown and keeping the economy and houses of
worship closed. And allow us to be so bold as to point out that if there was
ever a necessary service, it is the public and corporate worship of the living
God. He is by far the most important in any consideration. We also do not need
to remind you that the dangerous (and probably uncontrollable) social unrest
will also be the likely result of staying on this course. The looting of spaza
shops and liquor stores are only the beginning.
We are also deeply saddened by the blatant racism from
some government departments regarding relief and aid in response to the
pandemic. We are also very concerned about the rising tide of crime during the
lockdown. We also consider it our calling to point out that there will be much
more unrest and disastrous consequences because neighbourhood watch groups are
not allowed to operate.
As churches we have a great concern for the lives and
health of our members as well as those in the communities that we serve. Especially
because many in our churches are elderly or are in a high-risk category for
Covid-19. The fact is that the responsibility for their health is not the
government’s alone. Those individuals and their families, pastors, leaders and
physicians, are the ones to make the best decisions about how they should live
during the spread of this disease. If this were a great plague, a direct threat
to the health and lives of all of our congregants, as many of us initially
thought it was, we would be glad to continue to comply with reasonable measures
to mitigate the spread – as we have done for the past month. However, it is now
clear that this crisis is not on the level it was viewed at first. Every day
more of our churches indicate that they are not prepared to continue to comply
with the extreme lockdown regulations. Our desire is to be obedient to the
civil magistrate. However, we must also do what we believe God expects of us,
and what is best for our people and our communities, and what our consciences
dictate.
We acknowledge that the constitutional rights of
freedom regarding movement, speech, religion and association may be limited in
accordance with Section 36 of the constitution, but such “limitations must be
reasonable and justifiable in an open and democratic society based on human
dignity, equality and freedom.” If we take into account the nature of
these rights; the importance of the limitation, as well as the nature and
extent of the limitation, the relation between the limitation and its purpose,
and less restrictive means to achieve the purpose, it would seem that as church
leaders we now have the moral obligation to re-evaluate our initial support for
the current lockdown regulations in light of the latest facts about the
pandemic.
Moreover, we have these rights not because the
constitution grants them, but they are extended to us from God Himself. We
believe the time is now at hand for our leaders to stand down from the extreme
lockdown regulations.
Until today the response in the churches has been to
humble ourselves, confess our sins – the sins of the church and the sins of our
citizens and government. With this letter we invite the government to please
join us in humbling ourselves before the Lord Jesus Christ. We call upon the
grace and mercy of God to give us relief and to give us wisdom for the future.
Death is an enemy, the last enemy that will be destroyed by the rule of Jesus
Christ. We confirm this with all of our hearts and while we despise death, we
do not fear death, because for us, to live is Christ and to die is gain. May
God grant us repentance, and as we confess and repent of our many sins, we
trust that He will be gracious to us and heal our land.
In the service of the eternal King, Jesus Christ,
Rev. JL Schütte – Director of Church Administration