Weë die gerustes in Sion, en die sorgelose op die berg van Samaría …Julle … wat sê: Het ons nie deur ons eie krag horings gekry nie? (Amos 6:1, 13).

Hoogmoedig en onbekommerd! Die leiers van Juda en Samaría het hulleself beskou as baie belangrik: die eerste onder die nasies. Ander het na hulle gekom om raad; die leiers het uitspattig geleef, hulle het vleis geëet uit die voerkraal, wyn gedrink uit die offerkomme uit die tempel en hulleself met salf gesalf het wat vir die tempeldiens bestem was. Net die beste vir hulle. Hulle was ook glad nie oor die verval van die volk bekommerd nie.

Die Here sien hulle egter as leeglêers wat net lawaai opskop. Hulle wou altyd op die voorpunt van alles wees. Nou moet hulle van God verneem: Nou sal julle op die voorpunt wees, maar van die ballinge wanneer hulle weggevoer word!

Hoogmoed is die oersonde van Satan teen God. Die mens het hom daarin gevolg: Volgens my wil en in my eie krag sal ek my eie lewe reël. Die volk se voorspoed het hulle prioriteite beïnvloed: Hulle het gedink hulle het God nie meer nodig nie.

Die Here wil ons waarsku: Moenie dink dat jy jou van God kan losmaak nie. Hy beheer en beskik oor alles en alles kom uit sy hand – redding en oordeel ook: Want kyk, Ek gaan teen julle … ’n volk opwek … en hulle sal julle verdruk … (v. 14).

Amos wil ons leer waar die gelowige se plek is: nederig, dankbaar en op ons knieë voor die troon van genade na die voorbeeld van die Here Jesus; altyd nederig, altyd in gebed tot sy Vader, diensbaar en gehoorsaam aan Hom tot die dood toe. Hoogmoediges verstrooi Hy, nederiges ontvang genade.

… Ek gaan ’n skietlood aanlê in die midde van My volk Israel. Ek sal hom nie verder verbygaan nie (Amos 7:8).

God se geduld met sy volk het opgeraak en Hy het besluit tot hiertoe en nie verder nie. Die Here laat Amos sien wat Hy gaan doen: Hy gaan hongersnood stuur. Dan bid Amos en God kry berou. Hy wil met sy volk ’n regstryd voer deur vuur wat alles vernietig – en weer bid Amos en die Here kry berou. En toe die skietlood … ! Die Here se geduld is nou op! Nou gaan Hy hulle meet soos met ’n waterpas, want die volk bly ongehoorsaam. Bedrog, korrupsie sabbatsontheiliging en afgodediens vier hoogty; armes word steeds vertrap en die reg word verdraai. Vir hulle wat God opreg wil dien, is daar nie meer plek nie.

Dan volg hierdie verskriklike boodskap uit die mond van die Here: Die einde het vir my volk Israel gekom. Hulle sonde het gemaak dat hulle soos ’n mandjie somervrugte ryp geword het vir God se oordeel. Nou moet hulle die slae vat wat hulle verdien: En die hoogtes van Isak sal verwoes word, en die heiligdomme van Israel sal puinhope wees … (v. 9).

Hoe lank gaan God se geduld met ons hou? Ons hoor elke Sondag God se Woord, maar eredienste word leër; God se dag word meer en meer soos elke ander dag gebruik; korrupsie, bedrog, leuens en onsedelikheid is aan die orde van die dag. Is ons nie ook al ryp om gepluk te word nie?

Vir Israel was genadetyd verby. Vir ons is daar nog tyd om terug te keer: Kom na My toe, sê die Here Jesus, by My is vergiffenis en redding vir elke berouvolle hart. Hy gee die lewe vir elkeen wat Hom gehoorsaam.

… maak jou klaar om jou God te ontmoet, o Israel!
(Amos 4:12).

Hoe groot is onse God in sy genade: Hy wat die berge formeer en die wind skep en aan die mens sy gedagte bekend maak, wat die daeraad duisternis maak, wat op die hoogtes van die aarde wandel, Here, God van die leërskare, is sy Naam (v. 13). Hy maak bemoeienis met elke mens – Hy, Immánuel, God met ons om ons te lei, te vertroos, te beskerm, te vermaan. As ons gesondig het en ons kom in berou na Hom toe, is Hy daar om te vergewe en ons terug te neem. Maar as ons nie wil hoor nie en ons eie kop wil volg, soos die Israeliete aan wie hier­die waarskuwing gerig word, sal ons die gevolge moet dra: die hei­lige toorn van God.

God het die volk gestraf deur hongersnood, droogte, plae, siektes en natuurrampe. Steeds kom hulle nie tot bekering nie. Nou het sy geduld met hulle opgeraak: Maak jou klaar om jou God te ontmoet!

Wie nie wil hoor nie, moet voel: Daar kom ’n dag wanneer die hemelpoorte gesluit gaan word. Dan gaan die ongehoorsames teen die deur hamer om in te gaan, maar al wat hulle gaan hoor, is: Gaan weg, Ek ken jou nie! Dit is die dag wanneer die trompette gaan blaas en Hy wat op die troon sit weer gaan terugkom. En dan sal die boeke oopgemaak word en sal elkeen rekenskap gee van sy lewe.

Hoor u en ek wanneer die Here met ons praat deur siekte, dood, droogte, rampe en ellende? Nou is nog genadetyd. Gebruik dit en luis­ter. Môre mag te laat wees.

Want so sê die Here aan die huis van Israel: Soek My, dan sal julle lewe! (Amos 5:4).

Ek is die weg en die waarheid en die lewe, niemand kom na die Vader behalwe deur My nie, leer die Here Jesus in Johannes 14:6. Hoe min slaan ons ag hierop in ons daaglikse handel en wandel!

Israel moet nou die Here se boodskap uit die mond van Amos hoor: Julle is reeds dood! Wat ’n verskriklike boodskap juis wanneer die volk in Betel saamgetrek het vir ’n fees. Soos wanneer ons Sondagoggend in die kerk moet aanhoor: Ek haat julle eredienste, Ek wil van julle bydraes niks weet nie, hou tog net op sing – dit is net ’n geraas in my ore (vgl. v. 21-23)!

Die Here treur oor die dood van sy volk. Waarom? Omdat die Godsvolk korrup geword het: Die reg is verdraai, die volk verafsku diegene wat opreg lewe, sosiale onreg was aan die orde, afgode het God se plek ingeneem.

Maar te midde van die dreigende oordeel is daar tog nog genade uit die mond van God: Soek My! Wees aan My gehoorsaam! Julle moet die goeie liefhê en julle daaraan toewy; leef soos dit kinders van die lig betaam, dan sal julle lewe en nie in die oordeel van God kom nie: Julle moet haat wat sleg is en liefhê wat goed is … (v. 15).

Deur Jesus Christus se dood het daar vir gelowiges verlossing en vrede met die Vader gekom. Wie Hom gehoorsaam is en Hom liefhet en gelowig aan Hom vashou, sal die ewige dood nie sien nie, maar het reeds oorgegaan na die lewe. Hy sit aan die regterhand van die Vader waar Hy vir ons intree. En dan kom Hy weer … waarmee sal Hy ons dan besig vind?

Kyk, Ek laat dit onder julle kraak, soos ’n wa kraak wat vol gerwe is (Amos 2:13).

Die volk wys vingers na die volke wat hulle omring: Moab, Ammon, Edom, Tirus, die Filistyne, Damaskus: Die oordeel van die Here gaan volgens Amos vreeslik wees oor hierdie volke wat nie wou luister nie! Dan word die kring nouer getrek: Juda gaan gestraf word; hulle het die wet van die Here verwerp en agter afgode aangeloop.

Dan bars die bom: Israel, Israel, jou wa gaan vasval soos ’n wa wat oorvol gelaai is! Jou oortredinge is soveel dat jou wa onder jou kraak! Hierdie volk wat hulle verlekker het in ander se ellende, staan self ver­oor­deeld. God se Woord mag nie meer suiwer verkondig word nie; daar was maatskaplike en sedelike verval; die regstelsel is só gebuig dat die hof vir die arme geen uitkoms was nie. Hierdie volk het vir die wêreld vertel dat hulle die volk van God is, maar hulle het soos heidene geleef.

Dit is baie belangrik om te onthou dat ’n boom geken word aan sy vrugte. Wie volgelinge van die Here Jesus Christus is en deur Hom gered is, moet ook leef soos gereddenes.

Die wa se wiele hoef nie vas te val nie! Die antwoord lê in terugkeer na Jesus Christus toe. Hy het die oordeel van God namens ons kom dra – Hy was in ons plek van God verlate. Ons wa se wiele sal nie verder vasval as ons weer ons leiding by die Here Jesus gaan soek nie. Hy alleen kan hierdie wa deur die drif trek.

In terugkeer en rus lê ons redding (Jes. 30:15). Die Here Jesus nooi: Kom na My toe! (Mt. 11:28).

(Amos 3:11).

Hoe verskriklik is dit wanneer hierdie boodskap tot die Godsvolk kom: Julle het God tot Vyand gemaak. Wat ’n ontnugtering vir die volk wat onder die waan verkeer dat hulle God aan hulle kant het; dit gaan so goed op geestelike gebied, hulle bring meer offers as wat van hulle verwag word. Op militêre gebied het hulle niks te vrees nie. God wat sy volk uit Egipte gebring het, vir wie Hy uitverkies het uit al die volke, stuur Hy hierdie boodskap: Ek gaan nie meer vir julle ’n beskerming wees nie; Ek gaan julle rykdom en alles wat julle het, vernietig! Daar sal niks van julle oorbly nie!

Waarom dan hierdie verskriklike oordeel van God oor sy volk? Omdat hulle nie wou luister nie: Hulle het mekaar vertrap, daar was dronkpartytjies in die kerk, die volk het hulle God en sy gebod vergeet. En nou het die oorsaak ’n gevolg: Die Here gaan sy volk straf!

Die Here Jesus leer sy dissipels in Johannes 15:14: Julle is my vriende as julle alles doen wat Ek julle beveel. Van elke gelowige word verwag om aan God se Woord gehoorsaam te wees.

Hoeveel van die vrug van die Gees is daar in my lewe (Gal. 5:22); hoe beheer ek my tong (Jak. 3); is die gesindheid van Christus in my lewe (Filip. 2:5); kan ek vergeef (Mt. 6:14); is ek ten volle gehoorsaam aan die Here Jesus of wil ek Hom dien op my manier? Dan gaan ons net soos hierdie volk ’n vyand van God maak.

Genadiglik het die Here Jesus sy lewe vir sy vriende kom gee! Met sy bloed het Hy ons losgekoop. Is Hy vir u ’n Verlosser en Vriend?

Want kyk, in dié dae … sal Ek al die nasies versamel en hulle na die dal van Jósafat laat aftrek om daar met hulle ’n strafgerig te hou … (Joël 3:1, 2).

Die dal van Jósafat – die dal van beslissing! God seën sy volk en oordeel diegene wat sy volk te na gekom het. Die Here roep sy volk op tot ’n heilige oorlog: Elkeen moet daar wees, nl. die helde, die krygsmanne, selfs die swakste onder hulle. Hulle moet van hulle pikke swaarde maak en van hulle snoeiskêre moet hulle spiese maak: … laat die swakke sê: Ek is ’n held! (v. 10).

Hy roep nie net sy volk nie, maar alle nasies na hierdie plek. Ironies – nie om oorlog te maak nie, maar dat Hy saam met sy volk die nasies sal oordeel om hulle te straf. Die tyd is ryp: Hulle boosheid is groot! Die dag van beslissing is naby!

In die verre toekoms klink reeds die woorde van Openbaring 14:14, 15: … kyk … een soos ’n Menseseun wat op die wolk sit … en in sy hand ’n skerp sekel. Die uur het gekom om te maai omdat die oes van die aarde oorryp geword het. En die leërs van die hemel het Hom gevolg … (Openb. 19:14); … hulle sal saam met Hom as konings regeer duisend jaar lank (Openb. 20:6).

Vir die ongelowiges wag die ewige oordeel, maar vir die gelowiges seën. ’n Ewige skuilplek en toevlug in die hemel waar God by hulle sal woon as hulle God – hulle wat onskuldig verklaar is en in sy bloed gewas is.

… Die Here brul uit Sion en verhef sy stem uit Jerusalem, sodat die weivelde van die herders treur en die top van Karmel verdor (Amos 1:2).

Hoe dikwels wys u en ek nie vingers na ander en dink nooit daaraan dat ons net so skuldig staan nie? Dikwels sê ons: “God slaap nie, dié wat nie wil hoor nie, moet voel”. En ons? Ons sien onsself as sonder sonde en dink: “Ek is ’n gelowige, ek gaan kerk toe, ek gee meer as wat van my verwag word, ek lees my Bybel, ek bid. My pad is geplavei hemel toe”.

Dit was die probleem met Israel. God het Amos na die Tien­stam­me­ryk gestuur om sy oordeel aan te kondig. Wanneer die straf van God eers oor die vyande van die volk aangekondig word, leef die volk houtgerus voort. Hulle reken die toorn van God sal hulle nie tref nie, want hulle is dan sy uitverkore Verbondsvolk wat Hy uit Egipte uitgelei het. Hulle het gedink hulle is God se witbroodjies. Hulle wou nie leer uit die straf oor “ander sondaars” nie.

Romeine 2:11 leer: … daar is geen aanneming van die persoon by God nie. Romeine 3:10 waarsku: Daar is niemand regverdig nie, selfs nie een nie. Ook 1 Johannes1:8 wil ons tot orde roep: As ons sê dat ons geen son­de het nie, mislei ons onsself en die waarheid is nie in ons nie. Almal het gesondig en dit ontbreek hul­le aan God se geregtigheid. Om hierdie rede mag ons nooit onsself bo ander ag nie.

Daar is egter genade vir elke berouvolle: Wie sy sonde bely, sal vind dat Hy getrou en regverdig is om ons ons sonde te vergewe en van alle ongeregtigheid te reinig (vgl. 1 Joh. 1:9).