Die klippe sal uitroep

… en die Here het aan my gesê: Gaan heen, profeteer teen my volk Israel (Amos 7:15).

Hoe ernstig is ons met God se Woord – veral t.o.v. ons roeping om om die boodskap van redding aan ander te bring?

Ons het dikwels soveel verskonings. Amos kon net soveel versko­nings uitdink: Hy is nie ’n profeet nie; hy is ’n eenvoudige boer; ’n kwe­ker van wildevye. Maar nee, hy antwoord: Die Here het my agter die kleinvee weggeneem en aan my gesê: Gaan heen, profeteer … Gaan bring my boodskap al wil hulle dit nie hoor nie: … jou seuns sowel as jou dogters sal deur die swaard val, en jou grond met die meetsnoer verdeel word … (v. 17). Hier sien ons tekens van ’n kerk wat net mag preek wat die staat voorskryf: die tempel is ’n koninklike heiligdom en ’n tempel van die ryk. Amos word aangesê om na Juda terug te gaan en daar sy brood te gaan verdien. Hy is nie meer welkom nie.

Kan ons die wêreld meer gehoorsaam wees en swyg oor die groot da­de van God in die Skrif en in die wêreld? Ons wat die grootste ge­skenk van alle eeue uit God se hand van genade ontvang het: ver­­los­­­sing deur die bloed van ons Here Jesus Christus, versoening tussen Skepper en skepsel; toegang tot die Vadertroon; vrede met God?

Is ons gereed en bereid om saam met Maartin Luther vir die wêreld te sê: “Hier staan ek, ek kan nie anders nie!”?

Die Here Jesus roep elke gelowige: Gaan verkondig die boodskap van verlossing aan die hele wêreld. Wanneer ons met verskonings wil kom, leer Hy: die Heilige Gees sal julle leer wat om te sê. Die belofte soos aan Jeremia kom ook tot ons: Ek sal met jou wees.

… Ek gee bevel en sal die huis van Israel … skud soos in ’n sif geskud word, maar daar sal geen korrel op die grond val nie (Amos 9:9).

Niks kan die gelowige skei van die liefde van God in Christus nie. Maar ook sal niks en niemand aan sy verskriklike oordeel ontkom nie.

Die Here staan in sy heilige plek: in die tempel, by die altaar. Daar waar God sy volk ontmoet, waar versoening gedoen word, word nou die toneel van vernietiging. Nie meer ’n God van liefde nie, maar ’n verskriklike vyand! Sy oordeel begin by sy kerk.

Hierdie gedeelte wil ons daaraan herinner dat God liefde is, maar Hy is ook regverdig. Israel wil nie luister nie. Die enige en almagtige God gaan die ongehoorsames straf en niemand gaan ontkom nie. Wanneer God die sif skud, sal niemand kan vlug of wegkruip nie. Daar kom ’n dag wanneer die poorte van die hemel gesluit gaan word totdat God se toorn oor die sonde volvoer is (Openb. 15:8).

Maar elkeen wat sy sonde bely en laat staan sal genade vind. Ook die herstel kom uit God se hand: Uit genade skenk Hy die nuwe, volmaakte Jerusalem.

Dit het Hy kom doen in Jesus Christus: Vir dié wat moeg en ellendig is het Hy rus kom bied; Hy het vir gelowiges plek kom berei in die nuwe Jerusalem; trane het Hy kom afdroog; siekte, moeite en verdriet sal daar nie meer wees nie; ook die dood is iets van die verlede. Daar sal net vreugde wees: vir altyd in die teenwoordigheid van God! Dit is elke gelowige se heerlike vooruitsig!

Die Here Jesus nooi elke vermoeide: Kom na My toe! Ek sal julle rus gee. Ken u daardie rus?