Die bitter vrugte van sonde

Hulle het baie, baie verkeerd gehandel … Hy sal … besoeking doen oor hulle sondes (Hos. 9:9).

’n Mens kan nie in die voorregte van die verbond wil deel, maar die ieise daarvan wil ontduik nie. Israel het gedink hulle is die Verbondsvolk en is onaantasbaar en kan maar leef soos hulle wil! Hierdie siening was nie vir God aanvaarbaar nie: Wie nie wil leef volgens die eis van sy Woord nie, sondig en moet die straf op die sonde dra. Wie homself selfs in die kleinste besonderheid van God se Woord losmaak, het homself van God se genade ontneem.

Wie dit doen, kom onder die toorn van God. Al het die Here sy volk hoe lief, moet hulle gestraf word, want Hy haat die sonde. Tug beteken terugbring, al is dit ook deur ballingskap.

Sonde lyk altyd lekker en die vrugte daarvan lyk altyd soet. Om onder die streng wette van God te leef, is skynbaar nie lekker nie. Ek wil leef en maak soos ek wil, ek is mos ’n kind van God, Hy sal my mos nooit straf nie. Hy is mos die God van liefde wat nooit sy kind in die hel laat beland nie! So dink ons, maar God dink anders: Wie nie wil hoor nie, moet voel! Hebreërs 10:26-27 leer ons: Want as ons opsetlik sondig, nadat ons die kennis van die waarheid ontvang het, bly daar geen offer vir die sondes meer oor nie, maar ’n verskriklike verwagting van oordeel …

Ons weet wat God wil hê, maar is ons gehoorsaam? Nou is nog genadetyd in Jesus Christus. Sy gehoorsaamheid het gelowiges se ongehoorsaamheid weggewas. Begin nou om sy wil te soek in alles. Netnou mag te laat wees.

As ons terugkyk oor ons eie lewe en oor die lewe van ons volk, sien ons hoe waar hierdie spreekwoord is. Israel het goddeloosheid in hulle volkslewe ingeploeg; hulle het slegtigheid gemaai en die vrug van leuens geëet. Omdat hulle op hulleself en op hulle eie krag vertrou het, is daar sprake van oorlog in die land en is die land besig om tot puinhoop verwoes te word. Daarom het die volk geen koning nie en kan ’n koning ook vir hulle niks beteken nie.

En ons? Is die chaotiese toestand in ons land nie om dieselfde rede nie? Gebroke huwelike, morele en sedelike verval omdat ons die hand van God gelos het? Hy is nie meer ons fondamentsteen nie. Sy Woord en gebed speel nie meer ’n rol nie. Het ons God se straf nie gemaai omdat ons van Hom afvallig geword het nie?

In liefde spreek God sy volk (en ons) aan: Braak ’n braakland – “ploeg ’n nuwe land” in jou persoonlike lewe, gesinslewe, kerklike le­we, volkslewe. Druk die ploeg van God se Woord diep in die grond so­dat die saad van God kan wortelskiet en groei.

Saai volgens die eis van geregtigheid – saai volgens die wil van God. Maai in ooreenstemming met die liefde – saai ’n lewe wat strook met julle verbintenis met My; nou is dit die tyd om die Here te soek: Kyk, nou is dit die tyd van welbehae … nou is die dag van heil (2 Kor. 6:2). Nou is genadetyd.