Christus die Gesalfde!

… met betrekking tot Jesus van Násaret, hoe God Hom gesalf het met die Heilige Gees en met krag (Hand. 10:38); [HK So. 12 V/A 31].

In die Bybelse tyd is iemand wat deur die Here tot koning, profeet of priester verkies is, met olie gesalf. Die welriekende salfolie het bestaan uit olyfolie gemeng met mirre, kaneel en kalmoes (’n welriekende struik). Samuel het vir Dawid tot koning gesalf deur die salfolie oor sy kop uit te giet (1 Sam. 16:13). Die salfolie was ’n simbool van die Heilige Gees en dit het beteken God het jou uitgekies en rus jou toe vir die roeping en taak.

As Petrus die evangelie verkondig aan die heidene (nie-Jode) in Ce­sa­réa, wys hy daarop dat Jesus Christus gesalf is, m.a.w. Hy is die Gesalfde (Christus) wat deur God verkies is tot die bepaalde taak. Wanneer die Here Jesus gedoop word, kom daar ’n stem uit die hemel: Dit is my geliefde Seun … (Mt. 3:17). Dit beteken dat Hy nie ’n gewone mens is nie, maar die Seun van God wat deur God gestuur is. Sy salwing beteken verder dat Jesus die Christus

• nie net ’n gewone profeet is nie, maar die hemelse/hoogste Profeet is om God se verlossingsplan bekend te maak;

• nie net ’n gewone priester is wat offers hanteer nie, maar Hy is die enigste/hemelse Hoëpriester wat Homself op Gólgota offer;

• nie net ’n gewone koning is nie, maar ons ewige Koning wat die dood oorwin het en ons deur sy Woord en Gees regeer.

So verduidelik die Kategismus wat dit beteken dat dié Jesus wat in Betlehem gebore is en in Násaret grootgeword het die beloofde Messias is. Daarom “… word Hy Christus, dit is die Gesalde, genoem” (Antwoord 30).

Bykomende Skrifgedeelte: 1 Sam. 16:11-13

Gebed: Dankie, Here Jesus, dat ek U as die beloofde Messias mag ken.

Amen.

Daarom moet jy die Here jou God liefhê … en sy gebooie onderhou (Deut. 11:1); [HK So. 12 V/A 31].

Die boek Deuteronómium word meer as tagtig keer in die Nuwe Testament aangehaal. In hierdie Bybelboek neem Moses afskeid van Israel wat weldra Kanaän sal binnegaan. Hy wys daarop dat hulle met die oog op hul nuwe toekoms net sal kan koers hou as hulle die Woord, gebooie en insettinge van die Here sal onderhou. Maar dan gaan dit in die onderhouding nie net oor ’n blote uiterlike en formele pligpleging nie, maar dit gaan oor ’n liefhê-verhouding, d.w.s. ’n hartsverhouding.

Telkens verwys hy na hierdie hartsingesteldheid: Daarom moet jy die Here jou God liefhê met jou hele hart … hierdie woorde … moet in jou hart wees (Deut. 6:5, 6). In die Ou Testament het hart (in hierdie verband) die betekenis van die geestelike beheersentrum van die mens. Spreuke 4:23 lui: Bewaar jou hart meer as as alles … want daaruit is die oorspronge van die lewe. In die hart val al die beslissings wat die mens neem, vir of teen God. Daarom het die Here Israel deur die profete gewaarsku: … My (te) eer met hulle lippe, terwyl hulle hul hart ver van My hou … (Jes. 9:13).

In die Nuwe Testamet span die godsdienstige leiers (Fariseërs en Sadduseërs) teen die Here Jesus saam met die vraag: … wat is die groot gebod? (Mt. 22:36). Christus se antwoord is presies wat Moses gesê het soos opgeteken in Deuteronómium 6:5, d.w.s. liefhê met die hart. Daarom moes Jesus Christus, die beloofde Messias (Gesalfde, Christus) aan die kruis sterf en verlossing bewerk en ons met sy Woord en Gees regeer … en bewaar.

So verduidelik die Kategismus wat dit beteken dat Jesus “ons ewige Koning (is) wat ons met sy Woord en Gees regeer … beskut en bewaar” (Antw. 30).

Bykomende Skrifgedeelte: Mk. 12:28-34

Gebed: Dankie, Here Jesus, vir ’n hartsverbondenheid met U.

Amen.