Niemand of niks anders nie

… delg my dan maar uit u boek wat U geskryf het! (Ex. 32:32); [HK So. 5 V/A 14].

Die volk het oortree! Hulle het ’n afbeelding van God gemaak en dit aanbid asof dit God is. Hulle verdien God se oordeel. As mid­de­laar probeer Moses om vir hulle by God in te tree. Hy bied aan dat sy eie naam uit die boek van die lewe verwyder word in ruil vir die kwyt­skel­ding van die volk. Ten spyte van hierdie eerbare optrede van Moses, wei­er God sy versoek. Die wat gesondig het, húlle sal uitgedelg word uit die boek van die lewe (v. 33).

In hierdie gedeelte antwoord God eintlik self Vraag 14 van die Ka­te­gismus: Kan daar ook êrens enige skepsel gevind word om vir ons te vol­doen? Die soeke na “’n ander skepsel” spreek opnuut van hoogmoed. Soos iemand wat sy skandes wil bedek deur sy probleem as ’t ware “bin­ne eie kring te hou”, soek die mens allereers sy hulp in ander geskape we­sens. God maak dit egter duidelik: Geen ander is voldoende nie! Moses was self ’n sondaar wat nie toegelaat is om die beloofde land in te gaan nie. Een sondaar kan nie vir ’n ander sondaar se oortredinge betaal nie.

Ook in die diereryk is daar geen skepsel wat kan betaal nie, want God se reg eis dat dit ’n mens is wat moet betaal as ’n mens sondig, aangesien die mens met sy liggaam en sy siel (gedagtes, gevoelens, begeertes, ens.) sondig. Diere het nie siele nie, daarom kan hulle nie plaasvervangers wees nie. Dieselfde geld ook bonatuurlike wesens soos engele. Hulle het weer nie liggame nie. Wat nodig is, is ’n perfekte Plaasvervanger. Een wat volkome mens is, maar ook tegelykertyd God is sodat Hy in staat is om die straf te dra.

Bykomende Skrifgedeelte: Joh. 14:1-14

Gebed: Here, my hulp is in u Naam wat die hemel en die aarde gemaak het! Amen.

Sondag 5 het begin met die soeke na ’n “middel” om God se oordeel vry te spring. Algaande het dit egter duidelik geword dat meer as net ’n “middel” nodig is. Wat nodig is, is ’n middelaar. Al word die naam van die middelaar nog nie genoem nie, raak dit algaande duideliker dat daar maar net Een kan wees. Die hoofsaak in Vraag en Antwoord 15 is dat die middelaar iemand moet wees aan wie God die sonde wil straf omdat hy “geen ander skepsel” is nie, maar volkome mens. Terselfdertyd moet hy ook die straf kan dra omdat hy meer as net ’n gewone skepsel is. Slegs met só ’n middelaar sal God tevrede wees.

Johannes 11 beskryf die optrede van die Here Jesus tydens die dood van sy goeie vriend, Lasarus. Hy toon duidelik hoedat die Here Jesus aan beide vereistes vir ’n middelaar voldoen. Aan die een kant beklemtoon hy sy menslike natuur. Daarom lees ons dat Hy verskriklik hartseer was oor Lasarus se dood en selfs geween het ten spyte van die feit dat Hy op pad was om Lasarus uit die dood op te wek. Hy kom staan volledig in ons plek deur ook soos ons te wees. Sy Goddelike natuur het nie sy menslike natuur vernietig nie. Soos ons beleef Hy ook intense hartseer en verdriet.

Aan die ander kant beskryf Johannes Hom ook na sy Goddelike na­tuur. Lasarus is reeds ’n paar dae dood, maar dit stuit Hom nie. Met die spreek van ’n woord beveel Hy Lasarus om uit die dood op te staan. Ten aanskoue van almal kom Lasarus, nog in doeke toegedraai, uit die graf uit. Christus is die Middelaar – in Hom is die opstanding en die lewe.

Bykomende Skrifgedeelte: Rom. 8:1-17

Gebed: Here, dankie dat U ook vir my die perfekte Middelaar is! Amen.